Στα προηγούμενα άρθρα μου έχω ήδη εξηγήσει τις επιπτώσεις που θα έχει η οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα πνευματικά δικαιώματα στην ελευθερία του Τύπου και στην ελευθερία του λόγου και της έκφρασης. Έχω εξηγήσει ότι υποδουλώνει τους μικρούς δημιουργούς στους μεσάζοντες: εκδότες, εισπρακτικές εταιρείες, αλλά και μας εκθέτει όλους στις ορέξεις του κάθε εκβιαστή που, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι δεν υπάρχει ποτέ καμία απολύτως κύρωση για όσους κατά συρροή, κατ’ εξακολούθηση και κατ’ επάγγελμα υποβάλλουν ψευδείς και καταχρηστικές καταγγελίες προσβολής πνευματικής ιδιοκτησίας, συχνά με σκοπό την απόκρυψη από το κοινό αρνητικών κριτικών.
#Article17
Δε μπορείς να είσαι δημοσιογράφος και να είσαι υπέρ φίλτρων λογοκρισίας
Επειδή αρκετοί δημοσιογράφοι αγκάλιασαν τον απαράδεκτο συνδυασμό Άρθρου 15 (πρώην 11) και Άρθρου 17 (πρώην 13), είμαι υποχρεωμένος να τα κάνω ταληράκια για πολλοστή φορά. Παραπονιούνται λοιπόν οι δημοσιογράφοι κι οι ιδιοκτήτες ΜΜΕ ότι αναδημοσιεύεται/αναπαράγεται η δουλειά τους από άλλα ΜΜΕ, γίνεται παραπομπή στη δουλειά τους από news aggregators (συναθροιστές ειδήσεων) χωρίς να πληρώνονται κλπ. Ωραία ως εδώ. Αλλά συγχέουν δυο διαφορετικά θέματα και τα κάνουν αχταρμά.
Η Γερμανία τάσσεται επίσημα υπέρ φίλτρων λογοκρισίας – ύβρεις από τη Γερμανίδα Υπουργό Γεωργίας κατά των επικριτών της Οδηγίας για τα Πνευματικά Δικαιώματα
Η Julia Klöckner, η Γερμανίδα Υπουργός Γεωργίας, δήλωσε [1] ότι τη Δευτέρα 15 Απριλίου θα υπερψηφίσει τη νέα Οδηγία της Ε.Ε. για τα πνευματικά δικαιώματα, στην οποία συμπεριλαμβάνονται τέσσερα άρθρα καταστροφικά για τις ευρωπαϊκές νεοφυείς επιχειρήσεις στο χώρο της Τεχνολογίας Πληροφοριών και Επικοινωνιών (εννοείται ότι η Ελληνική Ένωση Νεοφυών Επιχειρήσεων δεν πήρε χαμπάρι), για τα δικαιώματα ορθής χρήσης (fair use), την ελευθερία έκφρασης, ανεξάρτητης δημιουργίας, διασκευής, ακόμη και για την ελευθερία του Τύπου και για τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών του διαδικτύου.
.
“Ευρωμεταρρύθμιση” για τα πνευματικά δικαιώματα – Κακή πολιτική, κακή νομοθέτηση
Τόσο στο Twitter, όσο και στο Facebook, έχω ασχοληθεί πολύ με την προωθούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (στην οποία ανήκει άλλωστε κατ’ αποκλειστικότητα η νομοθετική πρωτοβουλία στην Ευρωπαϊκή Ένωση), το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και το λόμπι των εκδοτών (βιβλίων, ηχογραφημάτων, ταινιών) “μεταρρύθμιση” για τα πνευματικά δικαιώματα και ειδικά σε ό,τι αφορά το διαδίκτυο. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της, αυτή η “μεταρρύθμιση” θα δώσει “επιτέλους” στους δημιουργούς μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στο τι γίνεται στο διαδίκτυο με το έργο τους, μετά από πολλά χρόνια “κατάχρησης” με τη “συνενοχή” των γιγάντων του διαδικτύου, η οποία οδήγησε τους δημιουργούς στην ανέχεια λόγω διαφυγόντων κερδών.
Εδώ θα εξετάσουμε τέσσερα επίμαχα άρθρα: τα άρθρα 3, 11, 12 και 13. Σημειώστε ότι τα 11, 12 και 13 έγιναν, στην τελευταία τροποποίηση 15, 16 και 17. Το νομοσχέδιο (στο αγγλικό κείμενο) μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. Θα ξεκινήσουμε με το άρθρο 13 (νυν 17). Ξεκαθαρίζω επίσης ότι ο σχολιασμός βασίζεται στο επίσημο κείμενο στα Αγγλικά και όχι σε οποιαδήποτε άλλη μετάφρασή του.
Ξεκαθαρίζω επίσης ότι, με τόσα άρθρα και τόσες αναφορές που έχουν γραφτεί επί του θέματος από ειδήμονες των θεμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, από βιβλιοθηκονόμους, από ειδικούς σε θέματα προσωπικών δεδομένων και ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης, κανένας ευρωβουλευτής δεν έχει δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι “δεν ξέρει”, ούτε ότι οι ειδήμονες αυτοί “έχουν πέσει θύματα παραπληροφόρησης”. Ως εκ τούτου, ο καθένας ψηφίζει με βάση τις (όποιες) αρχές του και τα συμφέροντα που πραγματικά θέλει να εξυπηρετήσει, άσχετα από το τι λέει παραέξω. Κι επειδή ξέρω να διαβάζω ανάμεσα απ’ τις γραμμές, σχολιάζω και ανάλογα.